مراقبت روزانه از دیابت

با رعایت موارد زیر می توانیم دیابت را کنترل کنیم:

  • مصرف موادغذایی سالم
  • فعالیت منظم بدنی
  • کنترل منظم قندخون
  • مصرف داروها
  • آموزش

اگر دیابت دارید، سعی کنید تا حدامکان قندخون خود را در محدوده ی قندخون افراد غیردیابتی حفظ کنید. این نکته را به خاطر داشته باشید که اهداف قندخون ممکن است در هر فرد با فرد دیگر متفاوت باشد، بنابراین درباره اهداف قندخون خود با پزشک مشورت نمایید. تیم مراقبت از دیابت می تواند در این زمینه بسیار کمک کننده باشد.

در زمان ملاقات با پزشک یکی از اعضای خانواده یا دوستان را همراه بیاورید. سوالات خود را بپرسید و قبل از ترک اتاق پزشک مطمئن شوید درباره هرچیزی که برای مراقبت از دیابت به آن نیاز دارید اطلاعات کافی به دست آورده اید.

مصرف موادغذایی سالم

برنامه غذایی افراد مبتلا به دیابت با افراد غیر دیابتی متفاوت نمی باشد. موادغذایی را انتخاب کنید که میزان چربی، نمک و قند کم و میزان فیبر بیشتری دارند، مانند میوه ها، سبزیجات و غلات.

درست خوردن به شما کمک می کند تا :

  • به وزن ایده آل و مناسب برسید.
  • قندخون را در محدوده هدف حفظ نمایید.
  • از بیماری قلبی و عروقی پیشگیری نمایید.

از پزشک بخواهید یک متخصص تغذیه خوب را به شما معرفی نماید. متخصص تغذیه در انتخاب یک برنامه غذایی مناسب به شما کمک می نماید.

*اگر از انسولین استفاده می کنید:

  • انسولین خود را به طور منظم تزریق کنید.
  • روزانه مقدار کافی از موادغذایی در زمان های مشخص میل کنید.
  • وعده های غذایی را حذف نکنید. خصوصا اگر در حال حاضر انسولین تزریق می کنید. حذف وعده های غذایی می تواند قندخون را خیلی پایین بیاورد.

*اگر از انسولین استفاده نمی کنید:

حذف وعده غذایی باعث می شود در وعده ی بعدی غذای زیادی بخورید. بهتر است وعده های غذایی را در طی روز تقسیم کنید و از خوردن یک یا دو وعده با حجم زیاد موادغذایی اجتناب نمایید.

فعالیت منظم بدنی:

فعال بودن برای همه مفید است. برخی از فعالیت های مناسب عبارتند از:

  • پیاده روی
  • شناکردن
  • دوچرخه سواری
  • بازی های ورزشی

اثرات سودمند فعالیت بدنی برای شما که دیابت دارید عبارتند از:

  • به کاهش وزن کمک می کند.
  • به انسولین در تنظیم قندخون کمک می کند.
  • به قلب و ریه ها برای کارکرد بهتر کمک می کند.
  • فعالیت بدنی به بدن انرژی بیشتری می دهد.

قبل از شروع فعالیت بدنی ، با پزشک خود مشورت نمایید. اگر فشارخون بالا یا مشکلات چشمی دارید، برخی از ورزش ها مانند بلند کردن وزنه برای شما مناسب نیست.

سعی کنید ۵ روز در هفته و حداقل ۳۰ دقیقه فعالینت بدنی داشته باشید.

اگر به مدت بیشتر از یک ساعت چیزی نخورده اید یا اگر قندخون شما کمتر از ۱۰۰ میلی گرم بر دسی لیتر می باشد ، یک میان وعده قبل از شروع فعالیت بدنی مصرف کنید. یک میان وعده برای افت قندخون احتمالی همراه خود داشته باشید.

قندخون خود را قبل، حین و بعد از فعالیت بدنی کنترل کنید. اگر قندخون بالای ۲۴۰ میلی گرم بر دسی لیتر می باشد فعالیت بدنی انجام ندهید.

*اگر انسولین تزریق نمی کنید:

قبل از شروع برنامه فعالیت بدنی با پزشک خود مشورت کنید.

اگر قرص های خوراکی دیابت را مصرف می کنید، قبل و بعد از انجام فعالیت بدنی قندخون خود را کنترل کنید.

داروهای دیابت خود را روزانه مصرف کنید.

قرص های خوراکی و انسولین داروهای کاهنده قندخون می باشند.

*اگر انسولین تزریق می کنید:

در دیابت نوع یک بدن انسولین تولید نمی کند بنابراین این افراد نیازمند تزریق انسولین می باشند. در دیابت نوع دو بدن نمی تواند به درستی از انسولین استفاده کند. این افراد گاها نیازمند تزریق انسولین هستند.

انسولین را نمی توان به شکل خوراکی مصرف کرد. شما باید روزانه انسولین را تزریق کنید. برخی از افراد یکبار در روز و برخی دو تا چندبار در روز نیازمند تزریق  انسولین می باشند. در هیچ شرایطی تزریفق انسولین را قطع نکنید حتی در مواقع بیماری.

انسولین توسط سرسوزن تزریق می شود. پزشک به شما می گوید چه نوع انسولین، چه مقدار و چه زمانی تزریق کنید.پزشک یا آموزش دهنده دیابت نحوه تزریق انسولین را به شما آموزش می دهد. همچنین بهترین مناطق تزریق انسولین را به شما نشان می دهد. اگر دستان شما لرزش دارد یا بینایی ضعیفی دارید از فردی بخواهید که انسولین را برای شما تزریق کند.

مناطق مناسب برای تزریق انسولین عبارت است از:

  • روی شکم و با فاصله از ناف
  • بخش فوقانی و خارجی بازو
  • بخش فوقانی و خارجی ران ها
  • بخش فوقانی و خارجی باسن

در ابتدا ممکن است شما از تزریق انسولین ترس داشته باشید. اما بعد از مدتی متوجه می شوید تزریق انسولین چندان دردناک نیست. سرسوزن ها کوچک هستند و به صورت عمقی تزریق نمی شوند. همیشه از سرسوزن مخصوص به خود استفاده کنید و هرگز  از سرسوزن مشترک هرگز استفاده نکنید.

پزشک یا آموزش دهنده دیابت به شما نحوه دفع ایمن سرسوزن ها را آموزش می دهند.

انسولین های اضافی را در داخل یخچال نگهداری نمایید. هرگز انسولین را در جایخی یخچال یا در جای گرم نگهداری نکنید. انسولین را دور از نور خورشید نگهداری کنید. گرمای یا سرمای زیاد انسولین را فاسد می کند.

اگر دیابت نوع دو دارید و بدن توانایی تولید انسولین کافی را ندارد باید از قرص های خوراکی پایین آورنده قندخون استفاده کنید. قرص های خوراکی تنها در افرادی تجویز می شود که بدنشان مقداری انسولین تولید می کند( دیابت نوع دو) .برخی از افراد یکبار در روز و برخی چند بار در روز انسولین تزریق می کنند. از پزشک خود درباره ی زمان های تزریق انسولین سوال کنید. اگر هر مشکلی در ارتباط با مصرف دارو داشتید با پزشک خود مشورت کنید.

به خاطر داشته باشید در کنار مصرف داروها شما باید برنامه غذایی و فعالیت بدنی خود را رعایت کنید. گاهی اوقات افرادی که قرص های خوراکی مصرف می کنند برای کوتاه مدت نیاز به تزریق انسولین دارند. این مواقع عبارتند از :

  • در روزهای بیماری
  • بستری در بیمارستان
  • بارداری
  • زمانی که قرص های کاهنده قندخون قادر به کنترل دیابت نیستند.

هر روز قندخون خود را کنترل کنید.

شما باید بدانید چگونه از قندخون خود مراقبت کنید و همچنین چه زمان هایی قندخون شما بالا یا پایین است.  تست قندخون بهترین روش برای اطلاع از نحوه کنترل قندخون می باشد. با کمک تست قندخون پزشک می تواند تغییرات لازم در برنامه ی درمانی را لحاظ نماید.

برخی افراد یکبار در روز و برخی از افراد چندبار در روز قندخون خود را کنترل می کنند. پزشک ممکن است از شما بخواهد قندخون خود را قبل از غذا خوردن، قبل از خواب و گاهی اوقات نیمه شب کنترل کنید.از پزشک خود سوال کنید چه مواقعی باید قندخون خود را کنترل کنید.

برای کنترل قندخون شما به یک سرسوزن کوچک و یک نوار تست قندخون احتیاج دارید. پزشک یا آموزش دهنده ی دیابت به شما نحوه گرفتن قندخون را آموزش می دهد.

. با کمک قلم نمونه گیری انگشت دست خود را سوراخ کنید.

. نوار را داخل دستگاه بگذارید. نمونه خون را در انتهای نوار تست قندخون قرار دهید. دستگاه قندخون شما را نشان خواهد داد.

سوراخ کردن انگشت با سوزن ممکن است کمی دردناک باشد. از سوزن تنها یکبار استفاده نمایید.

از پزشک و آموزش دهنده دیابت خود درباره بهترین نوع سرسوزن، نوار تست قندخون و دستگاه کنترل قندخون سوال کنید.

سایر تست ها

تست ادرار: در زمان بیماری و زمانی که قندخون شما قبل از وعده ی غذایی بیشتر از ۲۴۰ می باشد ممکن است نیاز به تست کتون ادرار یا خون داشته باشید. کتونها زمانی تولید می شوند که بدن انسولین به میزان کافی ندارد. کتون ماده ای سمی است و وجود آن در بدن شرایط حاد و خطرناکی است.

نوارهای تست کتون ادرار را می توان ازداروخانه تهیه کرد.

اگر در ادرار کتون دیده شد سریعا با پزشک تماس بگیرید. گاهی اوقات به این شرایط کتوراسیدوز هم گفته می شود. عدم درمان کتواسیدوز می تواند عواقب بسیار بدی را برای فرد به همراه داشته باشد. کتواسیدوز بیشتر در افراد مبتلا به دیابت نوع یک بروز می کند. علایم آن عبارتند از:

  • تهوع
  • ضعف و سستی
  • تنفس با بوی میوه گندیده

تست هموگلوبین A1C:

تست A1C متوسط قندخون را در طی سه ماه گذشته نشان می دهد. این تست نشان می دهد که چه تعداد قند به گلبول های قرمز متصل می باشد و در آزمایشگاه انجام می شود.

ثبت نتایج قندخون

نتایج قندخون روزانه ی خود را در یک دفترچه یادداشت ثبت کنید. همچنین می توانید میزان غذای دریافتی، میزان فعالیت بدنی و احساس خودتان را نیز در این دفتر یادداشت نمایید. دفترچه خود را در ویزیت پزشک همراه داشته باشید. پزشک با مشاهده نتایج حاصل از این دفترچه برنامه آینده درمانی را برای شما طراحی می نماید.

منبع:https://www.webmd.com/diabetes/taking-care-your-diabetes-every-day#1

دیدگاه‌ها ۰

*
*

برای امنیت، استفاده از سرویس reCAPTCHA گوگل مورد نیاز است که موضوع گوگل است Privacy Policy and Terms of Use.

من با این شرایط موافق هستم .